23/11/2021
Έρωτας μυστήριο ,
χαμηλώνεις τα μάτια
και προσκυνάς
τισ αισθήσεις .
Γλυκά μυνηματα ευωδιές
και σκιρτήματα πάθους
ορίζουν ενα διάφανο πέπλο
που σε τυλίγει.
Ανασαίνεις σιγά
και ξετυλιγης το δώρο
ενα κορμί μια ψυχή
ένα πρόσωπο ένα χαμόγελο.
Λεπτά αισθήματα
και έντονα προκλητικές
στιγμές πάθους,
μιλάς και η φωνή σου
είναι σαν μια ανοιξιάτικη πνοή
γελάς και ο ουρανός
είναι ένα έργο τέχνης.
Εσύ ω ναι εσύ
η παρουσία σου με ζαλίζει
σε σκέφτομαι
και χάνω τουσ ορίζοντες
αισθάνομαι οτι πετάω
πανω απο τα πουλιά
χωρίς οξυγόνο
καίγομαι απο την μορφή σου
δεν θέλω να είμαι αιώνιος
σ ένα σύμπαν
που δεν θα υπήρχες εσύ.
Δεν τολμάω να κοιτάξω
τα όνειρα μου γιατί φοβάμαι
μην σε χάσω.
Γιατί τότε θα χαθούν όλα
μια σκόνη θέλω
να μαι μαζί σου .
Σκονιτσα μου …..
Ποιηση ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΦΩΤΟ ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου