ΛΗΘΗ

ΛΗΘΗ

18/9/2021

Μέσα στην ομίχλη

καθώς τα σύννεφα

παίζουν ,

με τους χαρακτήρες

στους χαμηλούς λόφους ,

ο δρόμος που περνάει

μέσα από το Δάσος μοσχοβολάει πεύκο

και έρωτες.

Εκεί μέσα στα μονοπάτια ανάμεσα στους κορμούς ,

που με τόση δύναμη

στηρίζουν τον κόσμο

παίρνω δύναμη και εγώ αναπνέω και αναπνέω

και αναπνέω

και δίνω ζωή στην σκέψη,

δίνω ζωή στα όνειρα

καθώς τα σύννεφα

προσπαθούν

να σκεπάσουν

και να φέρουνε μία βροχή

στη ζωή μου .

Αναπνέω αναπνέω

την μυρωδιά του πεύκου

μετά από μία αστάθεια

με πολλή βροχή

για όλους

είναι η ίδια

που τα καταφέρνει

να περνάει το κορμί

να βρίσκει απέναντι

τον πόνο της σκέψης

και της λήθης .

Μ αγκαλιαζει σε ένα τόσο υπέροχο πρωινό

αναπνέω το πεύκο

αγάπη μου

και σκευτομαι ότι καθε καινούριο πρωινο έχει πάντα διαφορετικές ελπίδες

από το χθες…

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Ζωγραφος ΡΙΤΣΑ ΚΟΥΖΟΥΠΗ