16.10.2021
Μπερδεμένος ανάμεσα
σε λέξεις ,ανάμεσα
σε ψέμματα ,
ανάμεσα στη ζωή ,
πίσω από χαρτιά μολύβια
και το κινητό μου
όπου εκεί φυλάω
όλη μου την ψυχή ,
όλη μου την αγάπη
και κάτι ψίχουλα
από στιγμές που πονάνε ,
κάτι αφημένες σκιές
από ψέμματα
που με τιμώρησαν
και κάτι λασπόνερα
που βράχηκα ,
και λερώθηκα τόσο πολύ .
Αχ στιγμές
αχ βροχές ,
που με γέμισαν με πίκρα .
Στη πορεία
όλα όμορφα
όλα καλοδεχτα ,
έτσι προχωράς μόνο
και γράφεις και κλαις
και πονάς
μα συνεχίζεις
για τις μεγάλες γιορτές
του χειμώνα .
Δυο μήνες ακόμη
και θα γίνουν τ αστέρια
ποιο λαμπερά ,
περιμένοντας την γέννηση θα μεθύσουμε από αληθινή αγάπη
και θα μας επισκεφτούν
όλοι οι άγγελοι μαζί ,
Χριστούγεννα
χαρούμενες γιορτές
χαρές παιδικές
και για μεγάλους
κι εγώ εκεί ,
να τα φωτογραφίζω όλα
να τα γράφω όλα
να κρατάω τον χρόνο
που έχασα στα χέρια
και να μιλάω
με την ψυχή μου ,
μόνος στο κινητό .
Ποσο μεγάλη αγάπη
ποσο μεγάλες γιορτές
που μας θυμίζουν ψυχές ζωντανών και χαμένων
κι εσύ κάπου εκεί πίσω
από χαραμάδες φωτεινές
να λάμπεις μόνη ,
πάνω σ ένα κινητό
σε μια λαμπερή οθόνη .
Να κυνηγάς
τα δικά σου όνειρα
τους δικούς σου αγγέλους
και γύρω-γύρω
δέντρα χριστουγενιατικα
και άνθρωποι ντυμένοι
με χαμόγελα να κοιτούν
αυτά που έρχονται
κι όχι αυτά
που αφήσαν πίσω
Που δεν μπορούν να δουν.
Τι χαρά γιορτές
και εγώ τσαλακωμένος ,
πίσω από την λαμπερή οθόνη να βλέπω τα δάκρυα μου
να βρέχουν ένα κινητό στολισμένο με χιλιάδες εικόνες ,
χιλιάδες αγγέλους ,
χιλιάδες Αγίους ,
ντυμένους στα κόκκινα
καθώς θα γιορτάζουν
και μόνο τα δάκρυα μου
να γίνονται βροχή
η χιόνι,
που ταιριάζει μαζί τους
γιατί όλοι γελάνε
καθώς εύχονται
χρόνια πολλά.
Λευκές ψυχές.
Εγώ τότε κλείνω
το κινητό μου ,
γιατί σε σκέφτομαι
κι είμαι ευτυχισμένος
που η σκέψη μου ,
γιορτάζει μόνη
μαζί σου…
Ποιητής
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΕΡΓΟ ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΥΡΟΒΟΛΑΚΗ
