ΤΕΛΟΣ
31/8/2021
Άντε ψυχή μου
άνοιξε την καρδιά σου
να μπουμε μέσα.
Ακούω τα βήματα μου
να σκορπάνε
την ησυχία της μέρας.
‘Eνα πρωινό ακόμα
μακριά σου,
σκέφτομαι αναλογίζομαι
τις χαρές και τις πίκρες
που ζήσαμε μαζί,
ήταν περισσότερες
οι χαρές,
ήτανε περισσότερος
ο ήλιος,
ήτανε περισσότερη
μέρα,
ήτανε περισσότερο
το σύμπαν μαζί σου.
Μπορεί να είναι
αυτό αγάπη,
μπορεί να είναι
λατρεία,
μπορεί να είναι
ένα όνειρο,
μπορεί να είναι
η ζωή που συνεχίζει
να σπάει να κόβεται
να διαλύεται
και αναπνέει αναπνέει
αναπνέει μακριά σου.
Ακούω τα βήματα μου
να σκορπάνε
την ησυχία της μέρας.
Κάθομαι στο θρόνο
του κόσμου
ένα παγκάκι στην άκρη
ενός βουνού,
είναι αυτό,
που με κρατάει
στις κορυφές
της ζωής.
ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου